Z przykrością muszę poinformować, że działalność blogu zostaje zawieszona na czas nieokreślony :( Jest to związane z moim wyjazdem za granicę do pracy. Blog prowadzę z jedną przerwą od grudnia 2007 roku, zainteresowanych odsyłam do oglądania archiwalnych wpisów, trochę tego jest, na chwilę obecną ponad 1500 fotografii. Do następnego razu więc :)

Przy głównej ulicy w Lutyni, obok Kościoła pw. św. Józefa Oblubieńca, znajduje się budynek Zespołu Szkół im. Jana Pawła II. 

wrzesień 2011

Jeden z najciekawszych budynków w Leśnicy czekał bardzo długo na wpis w moim blogu. Fotografie pochodzą z sierpnia tego roku oraz z lipca 2009 i listopada 2010.

Poczta na terenie Leśnicy działała już w 1839 roku. Jej nową, reprezentacyjną siedzibę wykonała firma budowlana Eduarda Freytaga (w 1894 roku). Przeniesiono do niej urząd w 1896 roku o czym informuje blaszana chorągiewka na szczycie wieżyczki, druga zaś ukazuje datę renowacji poczty. Budynek rozbudowywano w stronę południową w latach 20. XIX wieku, znajduje się na rogu ulic Skoczylasa i Rubczaka. Urząd pocztowy mieści się na parterze, piętra są przystosowane na mieszkania.

lipiec 2009

Wejście do urzędu pocztowego:

Na ścianie od wschodu, od ul. Skoczylasa, umieszczono pamiątkową tablicę sgrafittową. Upamiętnia ona legendarne wejście króla Prus Fryderyka II Wielkiego do zamku w Leśnicy. Zdarzenie miało ponoć miejsce po zwycięskiej dla tego władcy bitwie pod Lutynią 5 grudnia 1757 roku. W zamku na wynik bitwy oczekiwali książę Karol Lotaryński oraz feldmarszałek Leopold Joseph von Daun. Byli zaskoczeni wejściem wrogiego dowódcy. Wydarzenie to stało się częścią legendy wielkiego Fryderyka. Zwycięstwo pod Lutynią zostało też upamiętnione na fasadzie leśnickiego zamku pod postacią napisu F/ridericus/R/ex/1757.

Pozostałe detale ze ściany wschodniej budynku poczty:

Widok od strony ulicy Skoczylasa.

sierpień 2011

Budynek poczty widziany od strony ul. Rubczaka:

listopad 2010

Tu przed wojną zamieszczony był orzeł pruski:

Budynek pomocniczy przy poczcie przy ul. Skoczylasa:

sierpień 2011

Wejście boczne od ul. Rubczaka:

sierpień 2011

Budynek muzeum w Lutyni, do II. Wojny Światowej mieścił eksponaty związane z bitwą pod Lutynią. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych.

W roku 1913 został założony Lutyński Związek Walk, który miał na celu pielęgnowanie tradycji historycznych Lutyni i dbałość o miejsca pamięci narodowej. Po zakończeniu I Wojny Światowej wysiłki Związku zostały zwieńczone wielkim sukcesem - dnia 21 września 1921 roku odbyło się uroczyste poświęcenie oraz otwarcie Muzeum Bitwy Lutyńskiej, na które przybyło około 10 tyś. osób.

Kamień węgielny położono w 1919 roku, a gotowy budynek wzorowany na rogatce berlińskiej, zaprojektowany został przez Schinkla. Budynek muzeum był jednokondygnacyjny - swoim wyglądem przypominał świątynię grecką. Od strony wejściowej cztery kolumny wspierały portyk, a na szczycie dachu widniał pruski orzeł. Wnętrza muzeum zostały zaprojektowane tak, by ekspozycja była czytelna i pełniła funkcje dydaktyczne. W największej sali umieszczono dioramę bitwy pod Lutynią, wykonaną przez wrocławską firmę Kunze i Brinke. W mniejszych salach umieszczono kopie dokumentów, oręż i umundurowanie z epoki, prezentowane na woskowych figurach żołnierzy, na ścianach wisiały portrety Fryderyka oraz plan bitwy. W gablotach pod ścianami znajdowały się pamiątkowe monety, kule, guziki, klamry, a centralne miejsce zajmowała puszta na tabakę Fryderyka II Wielkiego. Urządzono także bibliotekę i czytelnię. *

sierpień 2011

W okolicy Lutyni dawniej znajdowały się dwa pomniki upamiętniające wielką bitwę, obecnie są zniszczone, pozostały po nich jedynie cokoły, aby zobaczyć jak wyglądały w czasach świetności zajrzałam na portal Hydral:

1. Pierwszy, starszy pomnik Bitwy pod Lutynią powstał w roku 1854, z okazji zbliżającej się 1oo rocznicy zwycięstwa. Znajdował się niedaleko wsi Błonie, na wzniesieniu w pobliżu miejsca, gdzie rzekomo Fryderyk II Wielki obmyślił zwycięski plan ataku. Plan budowy pomnika osobiście przedstawiono Królowi Fryderykowi Wilhelmowi IV, dnia 12 sierpnia 1852 roku, podczas jego wizyty we Wrocławiu z okazji Śląskiej Wystawy Przemysłowej. Zaprojektował go Friedrich August Stuler (1800 - 1865), który od 1842 roku pełnił funkcję architekta Króla Prus.

Pocztówka przedwojenna:

Stan obecny:

Pomnik wykonała firma Menzla z Nysy, co zostało uwidocznione na cokole: Ausgef. v. Menzel in Neisse.

Na cokole widniał też napis pamiątkowy: DURCH / BEITRAEGE / AUS DEM / VI ARMEE. CORPS (ze składek VI Korpusu Armijnego).

Kolejna inskrypcja: KOENIG FR ... / DES GRO... / SIEG / AM 5 DEZEMBER / 1757 (Z podziękowaniami królowi Fryderykowi Wielkiemu, zwycięzcy w dniu 5 grudnia 1757 roku).**

Obelisk wykonany z granitu, był 15-metrową kolumną ustawioną na czworokątnym cokole. Ukoronowany był 3,5 metrowym pozłacanym posągiem Bogini Zwycięstwa. Zniszczony po 1945 roku.

Ruiny pomnika widać z daleka, stoi na wzniesieniu. 

2. Pomnik Zwycięzców z 1907 roku znajdował się znacznie bliżej Lutyni, także pośród pól. Powstał ponoć w miejscu gdzie zwycięskie wojska pruskie nuciły Chorał Dziękczynny i gdzie król pruski Fryderyk Wilhelm III kazał wybudować ołtarz polowy podczas manewrów w 1824 roku. Pomnik ten nazywany był dlatego także Ołtarzem Lutyńskim. Ufundowany został przez cesarza Wilhelma II. Uroczystość poświęcenia pomnika odbyła się 5 grudnia 1907 roku, w 150. rocznicę bitwy pod Lutynią. ***

Fotografia przedwojenna:

Stan obecny:

Pomnik składał się z 22 metrowego, granitowego obelisku, na jego szczycie znajdowała się pozłacana kula, zaś na niej 2,2 m krzyż. Cokół miał wymiary 3x3 m, poniżej była też platforma o wym. 16x20 m. Otoczony był murkiem w kształcie półokręgu o wys. ok. 1 m. Na pomniku od strony Lutyni przymocowany był medalion Fryderyka II Wielkiego z brązu. Nad nim znajdowały się pierwsze słowa chorału: Nun danket alle Got, a pod nim /Fridericus/rex. Po przeciwnej stronie umieszczono inskrypcję o treści: 1757 - DEN SIEGERN VON LEUTHEN - KAISER WILHELM II 1907 (1757 - Zwycięzcom w Lutyni - Cesarz Wilhelm II - 1907. **** 

W roku 1932 pomnik był odnawiany, informuje o tym kolejna inskrypcja: WIEDERHERGESTELLT IM JAHRE 1932 DURCH D SCHLACHTHELDVEREIN LEUTHEN MIT HILFE FREIWILLIGER BEITRAGE SCHLESISCHEN KRIEGERVEREINE (Odnowiony w 1932 roku z pomocą Lutyńskiego Związku Walk, z pomocą dobrowolnych składek Śląskich Związków Wojennych).

wrzesień 2011 

* cytuję dosłownie za tablicą informacyjną w Lutyni.

** źródło: http://www.lutynia.bdl.pl/

*** źródło: http://www.lutynia.bdl.pl/

**** źródło: http://www.lutynia.bdl.pl/ 

Wiatrak jest niestety trudny do sfotografowania, znajduje się w rękach prywatnych, w głębi posesji.

Jest to jeden z niewielu na Dolnym Śląsku wiatrak koźlak bezskrzydłowy z XIX wieku. Wiatraki kozłowe są najstarszym typem wiatraka występującym na ziemiach polskich. Ich cechą charakterystyczną jest to, że cały budynek wiatraka jest obracany wokół pionowego, drewnianego słupa tzw. sztembra. Sztember podparty jest najczęściej czterema zastrzałami, a jego dolne zakończenie tkwi w dwóch krzyżujących się podwalinach. Tak skonstruowane podparcie budynku nosi nazwę kozła.

Wiatrak koźlak posiadał 3 kondygnacje: dolna wyłączona była z użytkowania, jako że była zajęta przez konstrukcję kozła, zaś na kondygnacji środkowej i górnej odbywała się produkcja mąki. Mechanizm mielący zboże znajdował się na III kondygnacji. Napęd urządzeń młyńskich odbywał się za pomocą drewnianego wału skrzydłowego o osadzonego na nim koła palecznego, którego średnica dochodziła do 4 metrów. Koło paleczne było zazębione z mniejszym kołem zębatym, tzw. cewią, której średnica była o wiele mniejsza i wynosiła zwykle około 40 cm. Wszystkie mechanizmy i przekładnie wykonane były z elementów drewnianych łączonych ze sobą bez użycia stali. * 

Lutyński wiatrak kozłowy jest wpisany do rejestru zabytków Dolnego Śląska.

* cytuję dosłownie za tablicą informacyjną w Lutyni.

sierpień 2011

Budynek mieszkalny w podwórku kamienicy przy Dolnobrzeskiej 8-10. Mieści się w nim także piekarnia.

maj 2011

Od strony klatki schodowej:

sierpień 2011

Przedwojenna pocztówka i stan obecny (sierpień 2011). Budynek poczty znajduje się na rogu ulic Skoczylasa i Rubczaka. Bardziej szczegółowa notka o poczcie wkrótce na blogu :)

sierpień 2011

sierpień 2011